آخ اگه بارون بزنه.

باد لودوس چه گرم می‌وزد. چه وحشی.

باد خنک شبانه تبریز تا عمق جانم می رود. زنی در دوردست ها می خواند: دیدی که رسوا شد دلم... دوست داشتم همین الان توی این اتاقم در خانه پدرى سیگار بکشم، مثل خانه خودم. دوست داشتم همین الان یکی برایم چای لاهیجان دم می کرد و کوتاه ترین استکان جهان و فراخ ترین نعلبکی دنیا را می گذاشت جلویم. کاش دلشوره نداشتم. کاش.

+ نوشته شده در پنجشنبه نوزدهم مرداد ۱۳۹۶ساعت توسط فرزاد |

تُرکِ بيـمناکِ بى‌باک
صـدهزار دوسـت و آشـنا را کُشـته؛
بی‌باک
لاابالی

صفحه نخست
پروفایل مدیر وبلاگ
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین مطالب وبلاگ

نوشته های پیشین

آبان ۱۴۰۴
دی ۱۴۰۰
شهریور ۱۴۰۰
خرداد ۱۴۰۰
شهریور ۱۳۹۹
آبان ۱۳۹۸
خرداد ۱۳۹۸
اردیبهشت ۱۳۹۸
فروردین ۱۳۹۸
اسفند ۱۳۹۷
دی ۱۳۹۷
آبان ۱۳۹۷
شهریور ۱۳۹۷
فروردین ۱۳۹۷
بهمن ۱۳۹۶
آذر ۱۳۹۶
مهر ۱۳۹۶
مرداد ۱۳۹۶
تیر ۱۳۹۶
تیر ۱۳۹۵
دی ۱۳۹۴
اسفند ۱۳۹۳
بهمن ۱۳۹۳
دی ۱۳۹۳
آذر ۱۳۹۳
آبان ۱۳۹۳
مهر ۱۳۹۳
شهریور ۱۳۹۳
تیر ۱۳۹۳
بهمن ۱۳۹۲
آذر ۱۳۹۲
آبان ۱۳۹۲
مهر ۱۳۹۲
شهریور ۱۳۹۲
مرداد ۱۳۹۲
تیر ۱۳۹۲
آرشيو

پیوندها

MY FACEBOOK
اینستاگرام لودوس
گوریل فهیم
سرزمین گوجه های سبز
تسبیح آبی زیر محراب کبود
واژه ها سنگ محک اندیشه هاست
یه جای خوب واسه حس کردن زندگی
ماهی رقصانی های ِ یک موج ِ آرام
تمام شعرها بوی تو را می دهد
یه عوضی که دیگه عوض شده
پشت شیشه برف می بارد
روزهای زندگی یک مسافر
بوی سیب میدهی دختر
سمفونی جیرجیریک ها
روی دامن گلدار صورتی
راهب تبتی و سنجاقک
گفتنی ها کم نیست
گاه نوشته های من
بوی ِ شکلاتی ِ تو
طعم گس کلمات
زنجیر ِ هفتاد و دو
طراوت تک درخت
شاید کمی بهتر
چند حرف معطر
بهشت گمشده
در کرانه ی نیل
PERSPECTIVE
durma yaqmur durma
A Girl OnThe Moon
Д е в у ш к а
ساعت 00:00
نویسنده کوچک
ذهنی گرسنه
حاشیه نویس
تومار تنهایی
روز دلتنگی...
بهار در پاییز
خـلوت دل
نامادری...
آوای من
مترسگ
کالیستو
همکنون
راز آتش
مکتوب
میزبان
ـهزِِیـِ

RSS