من تمام و کمال اهمیت هوشمندسازی را می دانم. اما دل و جانم اجازه نمی دهد کارت ملی ام را هوشمند کنم، شناسامه ام را هوشمند کنم، کارت دانشجویی ام را عوض کنم و الخ.. 
به قول مادرم من انسانی به غایت " کُهنه دوست " هستم. اهل این شناسنامه های رنگ و رو رفته و منگنه عکسش شل شده و چندین و چند مهر خورده. حالا دانشگاه گفته اگر تا آخر این ماه کارت دانشجویی ام را عوض نکنم، اتوماسیون غذایم از کار می افتد. بیفتد آقا. خیالی نیست. آخرین سنگر ما عشق به اشیاست. همین عشق به کارت های شناسایی کهنه.